جستجو در تالار

در حال نمایش نتایج برای برچسب های 'رسپبری پای'.



تنظیمات بیشتر جستجو

  • جستجو بر اساس برچسب

    برچسب ها را با , از یکدیگر جدا نمایید.
  • جستجو بر اساس نویسنده

نوع محتوا


تالار ها

  • عمومی
    • اطلاعیه
    • اخبار
    • پیشنهادها و انتقادات
    • درخواست آموزش
    • مشکلات و مسائل انجمن
    • متفرقه
  • سوالات، مشکلات و درخواست
    • ویندوز استور
    • وب (ASP.Net)
    • ویندوز دسکتاپ (Win32 & WPF)
    • زامارین فرم (Xamarin.Forms)
    • زامارین اندروید
    • زامارین iOS
    • دات نت کور
    • اینترنت اشیاء (IOT)
    • سوالات کلی و عمومی
  • توسعه نرم افزارهای ویندوز استور
    • سوالات، مشکلات پروژه های ویندوز استور
    • مقالات، کتاب ها و منابع آموزشی
    • سورس کدهای آموزشی
  • برنامه نویسی زامارین
    • زامارین فرم (Xamarin.Forms)
    • زامارین ios
    • زامارین اندروید
    • عمومی
  • برنامه نویسی ASP.NET
    • مقالات، کتاب ها و منابع آموزشی
    • .Net Core
    • ASP.NET MVC
    • ASP.NET WebForm
  • اینترنت اشیاء
    • مقالات، کتاب ها و منابع آموزشی
    • سخت افزار
    • نرم افزار
    • پروژه ها
  • متفرقه
    • آموزش ابزارها و نرم افزار ها
    • آموزش های سرویس ها و سایت ها
    • سوالات و مشکلات برنامه نویسی Win 32
  • نرم افزار
    • نرم افزار های تیم انجمن
    • نرم افزار های ساخت شما
    • سفارش نرم افزار و برنامه نویسی
    • معرفی ابزارها و نرم افزارهای مرتبط
    • درخواست ابزار کمکی
    • مشکلات و سوالات در مورد نرم افزار ها

گروه


آدرس تارنما


یاهو


اسکایپ


حساب مایکروسافت


شماره تماس


تلگرام


مکان


علایق


نام توسعه دهندگی

3 نتیجه پیدا شد

  1. سلام؛ احتمالا برای شما هم این سوال پیش آمده باشد که چه زمانی باید از بردهای رسپبری پای و چه زمانی از بردهای (یا ماژول‌های) آردوئینو استفاده کرد. با این که این یک قانون نیست اما در کلیت می‌تواند راهگشا باشد. هر گاه نیاز بر این باشد که شما اطلاعاتی را از محیط دریافت کنید یا کاری بر روی سیستم انجام دهید، بهتر است از بردهای آردوئینو و ماژول‌های آن استفاده کنید. و هر گاه نیاز به پردازش این اطلاعات دارید یا می‌خواهید دستورات پیچیده‌ای برای اعمال به بردهای آردوئینو بدهید، باید از رسپبری پای یا سایر بردهای دارای سیستم عامل استفاده کنید. البته واضح هست که برد رسپبری پای خود می‌تواند به وسیله سنسور، برخی از اطلاعات را دریافت کند، اما ماژول‌های موجود برای بردهای آردوئینو بسیار گسترده تر و ارزانتر هستند. همچنین باید به این نکته هم توجه کرد که گوشی موبایل هم می‌تواند تبدیل به واحد پردازشی سیستم ما شود. پس با رسپبری پای تمام اطلاعات را از آردوئینو دریافت و پردازش کنید.
  2. سلام؛ داشتن یک کیبورد اختصاصی می تواند برای خیلی ها مفید و کارآمد باشد، کیبوردی که تنها برای یک عملیات یا برنامه خاص، فعالیت شما را ساده تر و حرفه ای تر می کند، یک کیبورد مخصوص بازی، کیبورد پخش چند رسانه ای، کیبورد برای کنترل رسپبری پای و یا حتی یک کلید برای تایپ ; در محیط ویژوال استدیو! خب، به موارد زیر برای انجام این پروژه نیازمندیم: 1. یک برد آردوئینو که از USB پشتیبانی کند و دارای پردازنده ATmega32u4 باشد! (مانند:Leonardo, Micro, یا Due board). 2. کابل USB 3. سیم 4. بردبورد 5. کلید فشاری در بعد نرم افزاری: 1. IDE Arduino از لحاظ برنامه نویسی با کار پیچیده ای روبرو نیستیم، می توانید یک کلید تعریف کنید که تنها حرف R را تایپ کند یا یک کلید ترکیبی از Ctrl + C بسازید که عملیات کپی را انجام دهد. حتی به سادگی می توانید عملیات را زمان بندی کنید تا با فشار کلید، یک سری عملیات ها (فشار کلید) انجام شود. در اینجا ما برای فهم بهتر پروژه دو مثال می زنیم، ابتدا بیایید یک کلید را به برد خود متصل کنیم! این تصویر هم توسط Fritzing ایجاد شده! که بعدا مفصل در موردش صحبت خواهیم کرد. همانطور که می بینید، ما 2D را به وسیله دکمه به GND متصل می کنیم تا عملیات فیزیکی فشار دکمه کیبورد را ایجاد کنیم. اکنون بورد خود را به وسیله USB به رایانه خود متصل کنید و IDE Arduino رو اجرا کنید. در گام اول، کتابخانه کیبورد را به پروژه با تایپ عبارت زیر اضافه می کنیم: #include "Keyboard.h" در void setup، پین 2 را به عنوان ورودی تعریف می کنیم و کیبورد را فراخوانی می کنیم، با این فراخوانی، برد شما به عنوان یک کیبورد شناسایی خواهد شد! void setup() { // make pin 2 an input and turn on the // pullup resistor so it goes high unless // connected to ground: pinMode(2, INPUT_PULLUP); // initialize control over the keyboard: Keyboard.begin(); } و حالا در حلقه، با توجه به اینکه در حال فشار دکمه هستیم یا خیر، کلید مورد نظر را فراخوانی می کنیم. برای تشخیص در حال فشرده شدن کلید می توان از یک شرط ساده استفاده کرد: void loop() { while (digitalRead(2) == HIGH) { // do nothing until pin 2 goes low delay(500); } خب اکنون می خواهیم کلید ; را بسازیم: Keyboard.press(';'); delay(100); Keyboard.releaseAll(); به همین سادگی ما یک کلید را ساختیم که با فشار آن و نگه داشتنتش، هر دهم ثانیه، یکبار ; را تایپ می کند. اما اگر بخواهید از کلید Ctrl استفاده کنید، باید آن را تعریف کنید، در کیبوردهایی که از ویندوز (و همچنین لینوکس) پشتیبانی می کنند، این کلید به صورت زیر تعریف می شود: char ctrlKey = KEY_LEFT_GUI; هر چند لازم نیست (آخه کاربرای مک کجا از این کارا می کنند؟! ) اما برای مک به صورت زیر است: char ctrlKey = KEY_LEFT_CTRL; دیگر چیزی تغییر نمی کند جز اینکه باید قبل از کلید c، کلید ctrl را فشار دهیم! // Copy: Keyboard.press(ctrlKey); Keyboard.press('c'); delay(100); Keyboard.releaseAll(); به همین سادگی! می توانید عملیات های پیچیده دیگری رو هم تعریف کنید! #لذت_ببرید اما کدها به صورت کامل: تک کلید: #include "Keyboard.h" void setup() { // make pin 2 an input and turn on the // pullup resistor so it goes high unless // connected to ground: pinMode(2, INPUT_PULLUP); // initialize control over the keyboard: Keyboard.begin(); } void loop() { while (digitalRead(2) == HIGH) { // do nothing until pin 2 goes low } delay(500); Keyboard.press('n'); delay(100); Keyboard.releaseAll(); } و برای کپی: #include "Keyboard.h" void setup() { // make pin 2 an input and turn on the // pullup resistor so it goes high unless // connected to ground: pinMode(2, INPUT_PULLUP); // initialize control over the keyboard: Keyboard.begin(); } void loop() { while (digitalRead(2) == HIGH) { // do nothing until pin 2 goes low } delay(1000); // Copy for Win/Linux: Keyboard.press(ctrlKey); Keyboard.press('n'); delay(100); Keyboard.releaseAll(); }
  3. بسم الله الرحمن الرحیم. سلام؛ بعد از آموزش نصب ویندوز 10 روی رسپبری پای 3 (برای سایر بردها هم فرقی نمی کنه و به همین روش هست) اینبار می خواهیم یک برنامه ساده رو بنویسیم و روی برد اجرا کنیم. همونطور که می دونید هسته های سیستم عامل ویندوز 10 در دستگاه های مختلف یکسان هست و این به ما اجازه می ده تا با یک بار کد نویسی، یک برنامه برای پلتفرمهای مختلف مایکروسافت که شامل دسکتاپ، تبلت، کنسول، موبایل، هالولنز و اینترنت اشیاء می شود ایجاد کنیم. یعنی دقیقا همون برنامه ای رو که الان روی موبایلتون دارید رو می تونید روی رسپبری پای هم اجرا کنید. خب همونطور که حدس زدید از اونجا که برنامه نویسی یک پارچه است پس به SDK مربوطه علاوه بر ویژوال استدیو نیاز دارید. اکنون وقت آن است که برنامه رو بنویسم. در اینجا قصد ما آموزش برنامه نویسی نیست، چون تفاوت چندانی ندارد. اولین برنامه ما همان "سلام دنیا"ی معروف است که این بار می خواهیم بر روی رسپبری اجرا کنیم. خب، یه پروژه جدید با نام دلخواه باز کنید، و کدهای لازم رو هم بزنید. برای اینکه بتونید برنامه رو روی ویندوز 10 اینترنت اشیا نصب کنید لازمه اکستنش های اینترنت اشیاء رو به پروژه اضافه کنید. در منو Solution بر روی reference راست کلیک کرده و سپس به مسیر Add Reference > Universal Windows > Extensions برید و تیک Windows iot Extensions for uwp رو بزنید و اوکی کنید. توجه کنید که باید هر دو دستگاه در یک شبکه باشند. برای اینکه چک کنید رسپبری پای شما به شبکه متصل هست و سیستم شما می تونه اون رو پیدا کنه می تونید از برنامه Windows 10 IoT Core Dashboard که در مقاله قبل معرفی کردم استفاده کنید. برنامه رو اجرا کنید و به تب my devices برید. اگر دستگاه رو مشاهده کردید پس مشکلی وجود نخواهد داشت. در گام بعدی باید پلتفرم سولوشن رو ARM قرار بدیم: حالا دستگاه مورد نظر رو هم Remote Machine میزنیم: حالا باید اسمی رو که هنگام نصب ویندوز برای دستگاه انتخاب کرده بودید رو وارد کنید. توی داشبورد قسمت مای دیوایس می تونید اسم رو ببینید اگر فراموش کردید. Authentication.... رو هم مطابق تصویر univeral قرار بدید و روی Select کلیک کنید. در صورت وجود نداشتن مشکلی می تونید کلید F5 رو بزنید تا برنامه Deploy بشه و روی رسپبری نصب بشه. تمام.